İlk raund senindir. Eller yukarıda, kafan net, tekniğin yerinde. Sonra yoğunluk artar — ve hep aynı şey olur: vücudunda hâlâ enerji vardır ama nefesin yetişmez. Göğsün daralır, ritmin kaçar, eller düşer. Kafan "devam et" derken nefesin "yapamazsın" der.

Çoğu sporcu buna "kondisyon eksikliği" der ve daha çok koşar. Ama gerçek şu: yorulduğunda ilk çöken sistem çoğu zaman bacakların değil, nefesindir.

Çünkü kimsenin sana söylemediği basit bir gerçek var: nefes almak bir kas işidir. Her nefeste diyafram ve solunum kasların çalışır. Ve diğer her kas gibi, bu kaslar da yorulur. Yoğunluk arttığında erken çökerlerse, ritmin, tekniğin ve toparlanman da onlarla birlikte çöker.

İyi haber: eğer nefesini yapan şey kassa, ve kaslar çalıştırılabiliyorsa — nefes kontrolün de çalıştırılabilir.